ध्रुवतारा

एका जिद्दी, कलासक्त आणि ध्येयवेड्या मुलीची ही गोष्ट वाचताना डोळ्यासमोर तिचं उभं राहिलेलं व्यक्तिमत्व नक्कीच सर्वांना भारावून टाकेल.

गोष्ट एका ‘ध्रुवताऱ्याची कलेकडून विज्ञानाकडे झेपावलेली माझी लेक

काही गोष्टी नशिबात लिहिलेल्या असतात असं म्हणतात, पण काही मुलं आपलं नशीब स्वतःच्या हाताने घडवतात. ही गोष्ट आहे अशाच एका मुलीची, जी आज सातासमुद्रापार मेलबर्नमध्ये ‘चाइल्ड न्यूरो-सायकॉलॉजी’ (Child Neuropsychology) मध्ये पी.एच.डी. करत आहे. पण हा प्रवास जितका अभ्यासू आहे, तितकाच तो रोमांचक आणि जिद्दीच्या कथांनी भरलेला आहे.

*कलेची ओढ आणि रंगमंचाची साथ*.

रंगमंचाची सुरुवात नांदेडमधून बालनाट्य स्पर्धेनी झाली.

पुण्याच्या सांस्कृतिक वातावरणात  महाविद्यालयीन शिक्षण झाले.  या वातावरणात वाढलेली ही मुलगी लहानपणापासूनच ‘कलंदर’ होती. शाळेत असताना कधी हातातील कुंचल्याने कॅनव्हासवर रंग उधळायचे, तर कधी क्रोशेच्या (Crochet) सुईने नाजूक विणकाम करायचे. तिची ही एकाग्रता केवळ हस्तकलेतच नाही, तर रंगमंचावरही दिसली. बालनाट्य स्पर्धेत मिळालेले बक्षीस आणि पुढे महाविद्यालयीन नाटक स्पर्धांमधील तिचा सहभाग, यामुळे तिच्या व्यक्तिमत्त्वात एक वेगळाच आत्मविश्वास आणि संवादकौशल्य निर्माण झाले.

जेव्हा तिने ‘स्वत्व’ जपले एक रंजक वळण

दहावीत उत्तम गुण मिळाल्यावर तिला NEET (मेडिकल) च्या वर्गात प्रवेश घेऊन दिला. पण तिचं मन मानवी स्वभावात आणि कलेत होतं. तिने अचानक ‘आर्ट्स’ (Arts) घेण्याचा धाडसी निर्णय घेतला. आम्हाला वाटलं कदाचित तिचं चुकतेय, म्हणून तिला समजावण्यासाठी एका नामवंत ‘काउन्सेलर’कडे नेले.

पण तिथे एक गमतीदार प्रसंग घडला—तिने आपले विचार आणि करियरची मांडणी इतक्या प्रगल्भतेने केली की, तिचं समुपदेशन करायला गेलेल्या त्या काउन्सेलरने उलट आमचंच समुपदेशन केलं! तो क्षण तिच्या ‘निश्चित ध्येयाची’ (Fixed Target) पहिली पावती होती.

दुःखातून सावरलेली परिपक्वता

आयुष्य सुखात चालले असतानाच ‘कोविड’चे संकट आले आणि तिच्या डोक्यावरचे वडिलांचे छत्र हरपले. बाबांचा तिच्यावर असलेला अढळ  विश्वास हाच तिचा सर्वात मोठा आधार होता. त्या दुःखद प्रसंगाने तिला अकाली परिपक्वता दिली. बाबांचे स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी तिने स्वतःला अभ्यासात झोकून दिले. एका उत्तम मुलीची सर्व कर्तव्ये पार पाडत असतानाच, तिने आपल्या वडिलांच्या स्मृतींना ध्येयात रूपांतरित केले.

घराचा ‘दीपस्तंभ’: भावंडांची मार्गदर्शक

स्वतः पी.एच.डी.च्या कठीण प्रवासात असतानाही, ती आपल्या जबाबदाऱ्या विसरली नाही. आपल्या मोठ्या बहिणीला आणि धाकट्या भावाला शिक्षण आणि करिअरच्या बाबतीत ती वेळोवेळी योग्य दिशा दाखवते. त्यांच्या अडचणी सोडवणे आणि त्यांना खंबीर पाठिंबा देणे, यातून तिची ‘मेंटर’ म्हणून असलेली भूमिका स्पष्टपणे दिसते.

एक ‘हीलर’ बनण्याकडे वाटचाल:

आज मेलबर्नमध्ये ती मुलांच्या मेंदूचे आणि मनाचे आरोग्य सुधारण्यासाठी संशोधन करत आहे. ती केवळ एक डॉक्टर होणार नाही, तर तिच्याकडे विज्ञानाची बुद्धी, एका कलाकाराचे संवेदनशील हृदय आणि एका अभिनेत्रीची संवाद साधण्याची कला आहे.

ही गोष्ट आहे जिद्दीची, ही गोष्ट आहे आपल्या निर्णयावर ठाम राहून ते सिद्ध करून दाखवण्याची.

मेलबर्नमध्ये फुलणारे हे मराठी पाऊल आज खऱ्या अर्थाने आमचा अभिमान ठरले आहे.

तिच्यासाठी खास संदेश:

“बेटा, तू निवडलेला तो ‘आर्ट्स’चा रस्ता आज सातासमुद्रापार विज्ञानाच्या शिखरापर्यंत पोहोचला आहे. तुझी ही कलेची आणि कष्टाची गुंफण अशीच कायम राहू दे. बाबांचे आशीर्वाद सदैव तुझ्या पाठीशी आहेत!”

माझ्या आयुष्यात आलेल्या या स्त्री ला, महिला दिनानिमित्त मानाचा मुजरा.

8 मार्च 2026

              मोहिनी राजे पाटनुरकर

About Post Author

Mohini1408

Writer,Teacher

See author's posts